
Drodzy czytelnicy!
Czytaliście którąś z zaproponowanych książek? Oglądaliście któryś z filmów? Zapraszamy do nasyłanie Waszych recenzji!
Znacie ciekawe pozycje bądź wydarzenia, które warto zamieścić w dziale kultura?
Czekamy na Wasze maile.
Choć na temat wagi, wydawać by się mogło, wiemy już wszystko, portal Jezebel opublikował ranking „największych historii wagowych 2010″http://jezebel.com/5719855/what… , który nieco zmienił nasze podejście do „rewolucji”, która rzekomo odbyła się w minionym roku. Zobaczcie to, czego być może jeszcze nie widzieliście i dużo [sic!] więcej
Do tej pory odkryłam, że największą radość sprawia mi fotografia. Nie mówię tu tylko o robieniu zdjęć, ale też do nich pozowaniu. Tak moi drodzy, przyznam się! Jestem XL i lubię, gdy ktoś robi mi zdjęcia!!! Oczywiście nie powiedziałabym tego dwa lata temu, gdy aparat równał się praktycznie palpitacjom serca i chęcią ucieczki.
Trawestując jej sceniczny pseudonim, dowcipny polski internauta nazwał ją Mo Nikt. Nie miał racji! Monique Imes, ubiegłoroczna laureatka Oscara za drugoplanową rolę w filmie „Hej, skarbie” („Precious”), jest na hollywoodzkim firmamencie gwiazdą rozpoznawalną. Inna sprawa, że nie przez wszystkich lubianą. Jednych rażą jej mocno obfite kształty, wylewające się z eleganckich sukien. Innych – niewyparzony język.
„Miałam dosyć bycia jedyną grubaską w miejscowym klubie” mówi Lisa Marie Garbo, właścicielka działającego od 5 lat Club Bounce. To jedno z najpopularnieszych miejsc stworzonych specjalnie z myślą o osobach z nadwagą, które w większości lokali tego typu czują się nieakceptowane, wyśmiewane, a nawet dyskryminowane.
Najnowsza płyta Adele - 21 przebiła swoja popularnością nawet samego Justina Biebera. Krążek przez kilkanaście tygodni utrzymywał się na pierwszym miejscu listy najlepiej sprzedających się płyt w Wielkiej Brytanii. Nie mniejszym zainteresowaniem cieszy się w Stanach.Amazon uznał nawet, że jest najczęściej ściąganą płytą na świecie.
Ciało było w centrum zainteresowań Aliny Szapocznikow przez całe twórcze życie artystki. We wczesnym okresie twórczości rzeźbiła ona młode, dorastające kobiety („Trudny wiek”, „Pierwsza miłość”). Przed śmiercią tworzyła cykle „Nowotworów”. Wiosną 1968 roku zaczęła cykl „Brzuchy”, które obok „Portretów wielokrotnych” stały się znakiem rozpoznawczym jej twórczości.