
JEDZENIE BEZ PRZYMUSU (non compulsive eating)
W kulturze współczesnej , my , kobiety , głodzimy się nieustannie , głodząc także nasze dzieci , naszych partnerów życiowych .Pogrążamy się w obsesyjnej nienawiści do tego , czego tak usilnie staramy się pozbyć , choć jednocześnie jest to ta sama rzecz , która czyni nas kobietami : zapłacimy każdą cenę by zlikwidować nasze fale , okrągłości , by zmienić kształt z gruszki na kij.Chirurgia plastyczna w latach osiemdziesiątych stała się najszbyciej rozwijającą dziedziną medycyny.
Naukowcy instytutu Terapii dla kobiet w Nowym Jorku zbadali i opisali związek zachodzący pomiędzy wizerunkiem ciała i osobistymi granicami.Definiowali oni granice osobiste jako granice fizyczne , ale równiez i emocjonalne , które nas otaczają.
Dobrym przykładem granicy osobistej fizycznej , jest nasza skóra.To ona oddziela nasze wnętrze od tego , co znajduje się na zewnątrz.
Na stopniu psychologicznym , przykładem może być osoba , której osobiste granice psychologiczne są na tyle silne , że może ona nieść pomoc w sytuacjach krytycznych nie tracąc panowania nad sobą , ponieważ jest w stanie oddzielić tragedię innych , od siebie. Osoba o słabych granicach psychologicznych często na przykład popada w nieudane związki z byle kim , ponieważ będąc sama , czuje się jakby niepełna.
Nasze osobiste granice psychologiczne rozwijają się już w dzieciństwie w oparciu o to , jak jesteśmy wychowywani i dotykani.Osoba , która w wieku niemowlęcym nie otrzymała wystarczającej ilości kontaktu fizycznego z innymi ludźmi , może w wieku dorosłym mieć kłopoty z określeniem siebie w sensie fizycznym.Może mieć także problemy z jedzeniem , ponieważ receptory wewnętrzne , nie wykształcą się prawidłowo i w związku z tym nie będzie potrafiła odróżnić uczucia głodu od uczucia sytości.Z drugiej strony dziecko wykorzystywane seksualnie może odczuwać paradoksalną potrzebę odczuwania tego samego cielesnego bólu , do którego przyzwyczaił się jego organizm i takie ból będzie starało się , w wieku dorosłym utrzymywać , poprzez na przykład głodzenie się.Wynikają z tego nastepujące wnioski :
NALEŻY NAUCZYĆ SIĘ ODRÓŻNIAĆ GŁÓD FIZYCZNY OD GŁODU EMOCJONALNEGO.
Za każdym razem kiedy sięgasz po coś do przegryzienia , zastanów się , czy czujesz w żołądku fizyczny głód , czy słyszysz , że się domaga jedzenia. Pomyśl czy to , że zachciało ci się jeść , nie jest wynikiem stresu w pracy z przed kilku dni , o którym sobie przypomniałaś dziś rano? Czy wczoraj mąż nie powiedział Ci , że nie wygladasz najlepiej w zielonym kolorze , czy Twoje dziecko nie dostało grypy , czy nie tęsknisz za dzieciństwem i za ciepłym uściskiem ramion Twojej matki?
Jeśli przygotowałaś obiad dla całej rodziny , ale nie jesteś głodna , zostaw swoją porcję na później - najwyżej sobie odgrzejesz i stojąc w kuchni spalisz trochę kalorii.Jeśli zaproszono Cię na przyjęcie , a ty nie czujesz głodu , ale wypada coś zjeść , wykręć się niestrawnością i zjedz tylko minimalną ilość.
Zdrowy rozmiar ciała to ten , do którego ono samo powraca po długim okresie przestrzegania jego naturalnych potrzeb ( czyli jedzenia tylko i wyłącznie wtedy , kiedy odczuwamy głód fizyczny ) przy jednoczesnym aktywnym trybie życia odpowiadającym rónież naturalnym warunkom fizycznym organizmu.Należy także pamiętać , że ciało zmienia się z wiekiem , tak jak zmieniają się jego potrzeby fizjologiczne i emocjonalne.Musimy nauczyć się szanować naturalny rozmiar naszego ciała , nawet wtedy , gdy atakują nas znajomi , przechodnie na ulicy , media czy kreatorzy mody !!!